Teleskop ESO wyposażony w nową optykę adaptatywną
właśnie po raz pierwszy otworzył swoje oczy na niebo.
W połączeniu z rewolucyjnym instrumentem MUSE
stanowi jeden z najbardziej zaawansowanych i potężnych systemów technologicznych, jakie kiedykolwiek zbudowano
do prowadzenia obserwacji naziemnych.
Należący do ESO Bardzo Duży Teleskop, lub VLT, zbudowano na wysokim i suchym obszarze
Cerro Paranal na chilijskiej Pustyni Atakama.
To miejsce szczyci się spektakularnymi warunkami obserwacyjnymi
i ponad 300 bezchmurnymi nocami rocznie.
Ale turbulencje w ziemskiej atmosferze i tak zniekształcają światło od ciał niebieskich,
powodując, że obrazy astronomiczne są rozmazane.
Teleskopy naziemne nie mogą uniknąć atmosfery jak teleskopy kosmiczne.
Więc aby zwalczyć jej efekty, ESO przekształciło Główny Teleskop nr 4 VLT
w pełni adaptacyjny teleskop.
Optyka adaptacyjna jest nowatorskim systemem złożonym z wielu nieodzownych części.
Cztery lasery tworzą sztuczne gwiazdy w górnych warstwach atmosfery.
Moduł optyki adaptacyjnej wykorzystuje te gwiazdy, aby mapować turbulencje w atmosferze,
a następnie wysyła obliczone korekty do zwierciadła wtórnego, które zdolne jest do odkształceń.
To zwierciadło może błyskawicznie zmienić swój kształt, aby poprawić odbiór światła biegnącego od ciała niebieskiego,
kompensując zakłócenia atmosferyczne.
Teleskop z optyką adaptatywną i z potężnym instrumentem MUSE właśnie zobaczył swoje pierwsze światło.
Z użyciem tej drużyny marzeń astronomowie uchwycili spektakularne obrazy,
ujawniając ostrzejsze szczegóły i słabsze gwiazdy, co nie byłoby możliwe bez optyki adaptatywnej.
Astronomowie będą wykorzystywać moc optyki adaptatywnej
do obrazowania słabych obiektów w bardzo odległym Wszechświecie
— w szczególności niemowlęcych galaktyk.
Są one kluczem do zrozumienia, jak tworzą się galaktyki.
Ale MUSE nie jest jedynym instrumentem, który skorzysta z dobrodziejstwa optyki adaptatywnej.
W niedalekiej przyszłości optyka adaptatywna zapewni turbodoładowanie nauce
robionej z pomocą instrumentów HAWK-I i ERIS.
Jest również prekursorem dla kolejnego dużego projektu ESO,
Ekstremalnie Dużego Teleskopu lub ELT.
Tworząc optykę adaptatywną, naukowcy i inżynierowie ESO zdobyli
bezcenne doświadczenie, które zostanie wykorzystane do przezwyciężenia wyzwań rzuconych przez ELT.
Transkrypcja ESO, tłumaczenie Paulina Karczmarek