To jest ESOcast!
Najnowsze badania naukowe oraz codzienna praca w ESO, Europejskim Obserwatorium Południowym.
Eksplorujemy granice kosmosu z naszym gościem dr. J., a.k.a. dr Joe Liske.
Orion - myśliwy, jest jedną z najpiękniejszych konstelacji na niebie.
Stanowi widok dobrze znany miłośnikom astronomii i astronomom zawodowym.
Mgławicę w Orionie słabo widać gołym okiem jako niewielką mgiełkę w okolicy miecza myśliwego.
Ten obłok gazu i pyłu odległy jest od Ziemi o 1500 lat świetlnych.
Fascynuje astronomów od najwcześniejszych dni, gdy zaczęto używać teleskopów.
Ukazuje się oczom jako mała gromada biało-niebieskich gwiazd otoczonych przez tajemniczą mgłę,
ale ogromne obszary pyłu w mgławicy skrywają przed ludzkimi oczami wielki gwiezdny żłobek, pełen młodych, gorących gwiazd.
Teleskop VISTA (Visible and Infrared Survey Telescope for Astronomy)
uzyskał nowe, efektowne zdjęcie, które ujawnia niektóre ze skrywanych przez mgławicę sekretów.
VISTA to najnowszy teleskop w Obserwatorium ESO Paranal w Chile,
a dodatkowo największy na świecie teleskop do przeglądów nieba, o średnicy zwierciadła 4,1 metra.
Jest przeznaczony do wykonywania map nieba w podczerwonej części widma.
Patrząc w podczerwień, zamiast w zakres widzialny,
VISTA może spoglądać prosto przez gaz i pył przesłaniający obszary Mgławicy w Orionie.
Jest to możliwe, ponieważ w podczerwieni, na długości fali około dwa razy większej niż światło widzialne,
pył staje się dużo bardziej przezroczysty, udostępniając nieprzesłonięty widok na młode gwiazdy w środku.
Żaden inny teleskop nie był w stanie nie tylko spojrzeć przez pył,
aby ukazać obiekty ukryte w Mgławicy w Orionie,
ale nawet szczegółowo pokazać go w całej rozciągłości na pojedynczym zdjęciu.
W samym sercu mgławicy znajdują się cztery jasne gwiazdy tworzące Trapez,
grupę młodych, bardzo gorących gwiazd emitujących silne promieniowanie ultrafioletowe,
które czyści otaczający obszar i powoduje świecenie gazu.
Obserwacje w podczerwieni pozwalają VISTA także na ukazanie wielu innych młodych gwiazd
w centralnym rejonie, których nie widać w świetle widzialnym.
W tym pełnym pyłu obszarze mgławicy, dżety gazu wyrzuconego z młodych gwiazd z prędkością około 700 000 km/h,
zderzyły się z otaczającym gazem i pyłem, wzbudzając je i rzeźbiąc dziwne czerwone kształty.
Normalnie niewidoczne, te osobliwe wstęgi dostarczają astronomom ważnych wskazówek
na temat zrozumienia w jaki sposób rodzą się gwiazdy i co dzieje się w początkowych latach ich istnienia.
Zdjęcie jest efektowne, ale to dopiero początek tego, co ukaże VISTA
o niepobitej zdolności wykonywania przeglądów nieba w podczerwieni zarazem szybko, jak i dokładnie.
Tutaj Dr J kończę ESOcast.
Odwiedźcie mnie ponownie w kolejnej kosmicznej przygodzie.
ESOcast został wyprodukowany przez ESO - Europejskie Obserwatorium Południowe.
ESO jest wiodącą naukową i technologiczną organizacją międzyrządową do badań astronomicznych,
projektującą, budującą i operującą najbardziej zaawansowanymi na świecie teleskopami naziemnymi.
Tłumaczenie: Krzysztof Czart